Fietsen in Vlaanderen: een praktische gids voor de kasseien en legendarische beklimmingen

Fietsen in Vlaanderen: een praktische gids voor de kasseien en legendarische beklimmingen

· Iconic Rides

Vlaanderen is voor velen het hart van het wielrennen. De kronkelende weggetjes, steile, pittige beklimmingen en de bottenbrekende kasseien hebben ’s werelds beste wielrenners op de proef gesteld en generaties wielrenners geïnspireerd. Elke heuvel heeft een naam die door de hele sport weerklinkt.

Dit is het land van de Ronde van Vlaanderen. Een dag waarop hele dorpen stil komen te liggen. Gezinnen staan langs het parcours met bier en vlaggen. Kinderen groeien op met de namen van beklimmingen als de Koppenberg en de Paterberg, nog voordat ze zelf kunnen fietsen.

Als bezoeker hier fietsen voor een rit vergt wat voorbereiding. Gebruik deze gids om je als een local een weg te banen door de „Heuvels en Kasseien van Vlaanderen“.

Het glooiende terrein van de Vlaamse Ardennen

De Vlaamse Ardennen bieden je geen lange beklimmingen om rustig in te komen. De heuvels in deze regio zijn kort, steil en meedogenloos. Je beklimt er één en binnen enkele minuten ben je alweer bij de volgende beklimming. Beklimming, bochten nemen, afdalen. Herhalen.

Smalle weggetjes slingeren door landbouwgrond en bos, waardoor je makkelijk je richtingsgevoel kwijtraakt. Plan je route van tevoren, want improviseren leidt hier al snel tot verwarring. De meeste ‘bergen’ zijn kort genoeg om te sprinten, maar als je dat twintig keer per dag doet, zijn je benen kapot.

Hoe rijd je op kasseien in Vlaanderen

Kasseien zijn kenmerkend voor het wielrennen in Vlaanderen. Op foto’s zien ze er prachtig uit, maar ze vereisen echte techniek. Als je het verkeerd doet, klapperen je tanden en raak je helemaal uitgeput

De basis

  • Houd het stuur vast met een zelfverzekerde maar ontspannen greep. Laat het voorwiel dansen en zijn eigen weg vinden over de stenen. Als je het stuur te strak vasthoudt, gaan alle trillingen rechtstreeks naar je nek en schouders.
  • Rit op de bovenkant van het stuur als de weg vlak is. Deze rechtopstaande houding houdt je gewicht naar achteren en beschermt je polsen tegen de ergste schokken. Schakel alleen over naar de handvatten of de drops als je extra hefboomkracht nodig hebt voor een bocht of een steile klim. 
  • Denk niet meer aan hoge bandenspanning. Laat je banden leeglopen tot tussen de 3,8 en 4,5 bar, zodat het rubber zich over de kasseien kan vervormen. Als je frame het toelaat, monteer dan 28 mm of 30 mm banden voor een enorme verbetering van het comfort.
  • Houd beide handen aan het stuur tijdens elk stuk met kasseien. Geen uitzonderingen. 

Op vlakke kasseien

De meeste kasseienwegen zijn door eeuwenlang verkeer gevormd. Het wegdek heeft een lichte „W“-vorm, waarbij de middelste richel omhoog staat en de zijkanten zijn ingezakt tot sporen en plassen. Rijd in het midden van de weg, waar het wegdek het meest vlak is. Daar vind je de soepelste lijn om te rijden. 

Ervaren wielrenners zoeken ook naar de ‘greppel’ of goot. Dit is de smalle strook beton of aarde helemaal aan de rand van de stenen. Door in de goot te duiken, ontzie je je handen en kun je aanzienlijk meer snelheid behouden. Wees wel voorzichtig, want op deze stroken ligt vaak glas, scherpe vuursteen en modder.

Houd je snelheid
vast De gouden regel op vlakke kasseien is om je snelheid vast te houden. Zodra je vaart mindert, wordt alles moeilijker. Je gaat heen en weer stuiteren, verliest grip en je moet dan tegen de fiets vechten in plaats van erop te rijden.

Rijd met je snelheid het stuk in en laat de fiets rollen. Zittend blijven is efficiënter, maar als je iets uit het zadel komt, vang je de trillingen beter op. Zoek het ritme dat voor jou werkt.

Beklimming op kasseien

Hier wordt het pas echt zwaar. Je bent al bezig om de heuvel op te komen, en nu moet je ook nog eens zorgen voor grip. Blijf waar mogelijk zitten en lever soepel, gelijkmatig vermogen.

Als je te veel gaat staan, gaat het achterwiel slippen op de oneffen stenen. Gebruik een zwaardere versnelling dan je normaal gesproken bij een beklimming zou doen. Dit zorgt voor constante druk op het achterwiel en vermindert het stuiteren.

Controleer je versnellingen voordat je aankomt. Veel bezoekers worden op hun plaats gezet door stijgingspercentages die oplopen tot 22%. Zorg ervoor dat je fiets een 30T- of 32T-cassette heeft, zodat je op de Paterberg niet zonder versnellingen komt te zitten.

De gladde stenen
Sommige beklimmingen zijn ontzettend glad, vooral als het nat is. De Koppenberg is de beruchtste: bijna 600 meter lang, een gemiddeld stijgingspercentage van 11,3% en een maximum van 22%. De stenen zijn zo gladgesleten dat ze bijna als glas aanvoelen. Veel wielrenners, ook de profs, moeten op een gegeven moment wel lopen. Daar hoef je je niet voor te schamen.

Afdalen op kasseien

Afdalen op kasseien laat je hart sneller kloppen. Je snelheid neemt snel toe en de foutmarge wordt kleiner. Houd je armen en schouders ontspannen, want spanning maakt het stuiteren alleen maar erger

Houd je gewicht in balans en vertrouw op je fiets. Kijk ver vooruit om de grootste gaten en kuilen te ontwijken. Rem stevig voordat je de kasseien oprijdt, niet terwijl je erop zit.

Maak je fiets klaar voor de kasseien

Kasseien zorgen ervoor dat bouten sneller losraken dan op welk ander oppervlak dan ook. Draai voor elke rit je stuurpen, zadel, bidonhouders en fietscomputerbevestigingen goed vast. Controleer je fiets elke dag, niet alleen de eerste ochtend.

Wikkel je stuurlint dubbel. Een extra laag absorbeert trillingen en beschermt je handen tegen blaren. Zorg dat je bidonhouders stevig vastzitten. Kasseien schudden bidons voortdurend los, dus gebruik houders die een ijzeren greep hebben.

Veiligheid op de weg in Vlaanderen

Automobilisten in Vlaanderen hebben oprecht respect voor wielrenners. Ze wachten op je en geven je de ruimte. Als ze je inhalen, doen ze dat met ruime marge en nemen ze geen risico’s. Daardoor voelt fietsen hier relatief veilig aan, zelfs op smalle landweggetjes.

Je zult op sommige wegen ook ‘fietsstraat’-borden zien. Deze geven fietsstraten aan waar wielrenners voorrang hebben op auto’s. Automobilisten mogen op deze wegen rijden, maar ze moeten je tempo volgen en mogen niet inhalen.

Dat gezegd hebbende: de wegen slingeren voortdurend heen en weer. Je kunt vaak niet zien wat er achter een bocht komt, en automobilisten ook niet. Bij blinde bochten of stukken waar het zicht slecht is, moet je vaart minderen en goed om je heen kijken voordat je verder rijdt.

Plan je rit in Vlaanderen

De Vlaanderen-gids op The Ride Atlas behandelt de belangrijkste kassebeklimmingen, de beste wielrenroutes, waar je kunt verblijven en waar je kunt stoppen voor een kopje koffie. Alles wat je nodig hebt om een wielrentrip te plannen naar het hart van het Belgische wielerland. 

Related Articles